Тылда қалғандар еңкейген кәрісінен, еңбектеген баласына дейін астық далаларында еңбек етті, мал шаруашылығы фермаларында, теміржолда жан аямай жұмыс жасады. Қазақстан стансасы майдан алды теміржолға айналды. Ол арқылы майдандағы әскерге соғыс техникалар, әскери күштер, майдандағыларға азық-түлік тиеген эшелондар ағылып жатты. Депода жылжымалы құрамалар жөндеуген өтіп жатты.

      Соғыс жылдары аудан еңбеккерлері өз қаржыларының есебінен еліміздің қорғаныс қорына 107 500 сом ақшалай, 115 100 сом облигациялармен аударды, 5065 ц астық, мал, жылы киімдер, азық-түлік берді. 

 

 

Обозный Алексей Иванович 

            Обозный Алексей Иванович 1939 жылы 27 наурызда дүниеге келген. 1962 жылы әскерден келіп және училищені бітіріп келіп, 40 жыл Октябрь колхозында тыл жұмысына көмектесті.(Бөрлі ауылы) Зейнетақы шыққанша 40 жыл жұмыс жасады. 40 жыл Октябрь (Бөрлі ауылы) ауылының дамуы жолында қызмет атқарып, қосұқан үлесі үшін алғыс хатпен және Даңқ орденімен марапатталған.

      Алексей Ивановичтің әйелі Обозная Евдокия Ивановна 1933 жылы 19 наурызында туған. Бөрлінің «Союздің баспа» дүнгіршіктері байланысты бөлімшесінде 30 жыл еңбек етіп, тылдың еңбек ардагері болып табылады. Евдокия Ивановна 8 жасынан бастап елдің және колхоздың игілігі үшін майданға нан жасады. Алексей Иванович пен Евдокия Ивановнаның Обозный Александр Алексеевич атты бір баласы бар. Ол 1966 жылы 24 сәуірде туған.

 

      Обозный Алексей Иванович родился 27 марта 1939 года. В 1962 году приехал с армии и закончив училище, помагал осваивать целину в колхозе 40 лет Октября (ныне поселок Бурлин). Проработал до пенсии – 40 лет. У него имеются ордена почета, награды и благодарственные письма за весомый вклад и становления поселка 40 лет Октября (ныне поселок Бурлин).  

         Жена Алексея Ивановича – Обозная Евдокия Ивановна родилась 19 марта 1933 года. Проработала 30 лет в Бурлинском отделении связи кеоскер «Союз печати», является ветераном труда и тыла. Евдокия Ивановна с 8 лет проработала на благо колхоза и страны, сажала хлеб для фронта. У Алексея Ивановича и Евдокии Ивановны есть один сын Обозный Александр Алексеевич. Он родился 24 апреля в 1966 году.

 

Размерица Нина Ивановна

 

    Размерица Нина Ивановна 1937 жылы 13 наурызда Бөрлі кентінде дүниеге келген. 1944 жылы Бөрлі мектебіне оқуға барады. Мектепті тәмәндағаннан кейін 1954 жылы Орал қаласына мәдениет қызметкері курсына түседі. Оқуды аяқтағаннан кейін Жарсуат ауылдық клубына меңгеруші болып жолдамамен барды. Көп жыл өткен соң Бөрлі почтасында жұмыс жасады. Еңбек өтілі 40 жылдан астам. 1960 жылы тұрмыс құрды. Қызы мен баласы бар. 

    Размерица Нина Ивановна. Родилась 13 марта 1937 года в поселке Бурлин. В 1944 году пошла учиться в Бурлинскую школу. После окончания школы в 1954 году ее направила на курсы культработников  в город  Уральск. После окончания по направлению поехала работать заведующей клубом в с. Жарсуат. После много лет работала в Бурлине на почте. Стаж более 40 лет. В 1960 году вышла замуж. Родила двоих детей: сына и дочь. В 2006 году умер муж, а недавно умерла дочь. Находится на заслуженном отдыхе. 

 

Смоленская Лидия Михайловна 

 

      1936 жылы 19 желтоқсанда Орал қаласында дүниеге келді. Әкесі ҰОС қатысқан, ал анасы психотерапиялық ауруханада санитар болып қымет атқарды. Орал қаласында білім алып, 10 сыныпты тәмәндағаннан кейін педагогикалық институттың тарих-әдебиет факультетіне оқуға түсті. 1960 жылы оқуына аяқтап, жолдамамен Бөрлі кентіне келді. Орыс тілі мен әдебиеті, тарих пәндерінің мұғалімі болды. 1962 жылы Бөрлі кентінде тұрмыс құрды. Жолдасы колледжде оқытушы болып қызмет атқарды. Вячеслав пен Андрей атты ұлдары бар. 1991 жылы зейнеткерлік жасқа шықты.

      Смоленская Лидия Михайловна. Родилась 19 декабря 1936 года в городе Уральск. Отец участник ВОВ, мама работала санитаркой в психбольнице. Училась в г. Уральск, закончила 10 классов, поступила в пединститут на историко-филологический факультет. В 1960 году закончила и по направлению приехала в Бурлин. Работала учителем русского языка, литературы и истории. В 1962 году вышла замуж в Бурлине. Муж работал в колледже преподавателем. Родила двоих сыновей: Вячеслава и Андрея. В 1991 году ушла на заслуженный отдых.